پروردگارا

به من آرامش ده تا بپذیرم آنچه را که نمیتوانم تغییر دهم

دلیری ده تا تغییر دهم آن چه را که میتوانم تغییر دهم

بینش ده تا تفاوت این دو را بدانم

مرا فهم ده تا متوقع نباشم ،دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار  کنند

خدایا  ...

خدایا، من را چشمی ده که فقط گریان تو باشد

وسینه ای که فقط  سوزان تو 

به من نگاهی ده که جز  رو ی تو نتوانم دید  

وگوشی که جز صدای تو نتواند شنید

نکند که روی از من بتابی ونشود که نگاه حیران مرا منتظر بگذاری

ای پاسخ دهنده و ای اجابت کننده

پرسیدم ...

چطور ، بهتر زندگی کنم ؟

با کمی مکث جواب داد :

گذشته ات را بدون هیچ تأسفی بپذیر ،

با اعتماد ، زمان حالت را بگذران ،

و بدون ترس برای آینده آماده شو .

ایمان را نگهدار و  ترس را به گوشه ای انداز .

شک هایت را باور نکن ،

وهیچ گاه به باورهایت شک نکن .

زندگی شگفت انگیز است ، در صورتی که بدانی چطور زندگی کنی .

پرسیدم ،

آخر ... ،

و او بدون این که متوجه سؤالم شود ، ادامه داد :

مهم این نیست که قشنگ باشی ... ،

قشنگ این است که مهم باشی ! حتی برای یک نفر .

کوچک باش و عاشق ... که عشق ، خود می داند آیین بزرگ کردنت را ...

بگذارعشق خاصیت تو باشد ، نه رابطه خاص تو با کسی ...

موفقیت پیش رفتن است نه به نقطه  پایان رسیدن ...

داشتم به سخنانش فکر می کردم که نفسی تازه کرد وادامه داد ... :

هر روز صبح در آفریقا ، آهویی از خواب بیدار می شود و برای زندگی کردن و امرار معاش در صحرا می چرد ،

آهو می داند که باید از شیر سریع تر بدود ، در غیر این صورت طعمه شیر خواهد شد ،

شیر نیز برای زندگی و امرار معاش در صحرا می گردد ، که می داند باید از آهو سریع تر بدود ، تا  گرسنه نماند .

مهم این نیست که تو شیر باشی یا آهو ... ،

مهم این است که با طلوع آفتاب از خواب بر خیزی و برای زندگیت ، با تمام توان و با تمام وجود شروع به دویدن کنی ...

به خوبی پرسشم را پاسخ گفته بود، ولی می خواستم باز هم ادامه دهد و باز هم به ... ،

که چین از چروک پیشانیش باز کرد و با نگاهی به من اضافه کرد :

زلال باش ... ،‌      زلال باش ... ،

فرقی نمی کند که گودال کوچک آبی باشی ، یا دریای بیکران ،

زلال که باشی ، آسمان در توست ...

می دونی   

تا نچشند، نمی فهمند

چادر یک تکه پارچه نیست،

 چادر انتخاب خداست برای من و انتخاب من برای خدا

آقاجون امام رضا دلم برات پر میزنه 

گدای همیشه رو ببین داره در میزنه  

آقا جون امام رضا قربون لطف وکرمت  

آقاتنگه دل من میخوام بیام تو حرمت 

آقاجون خوب میدونی بحال من چی میگذره 

گـــدا رو بـبـین آقـــا ؛ مـنـتـظـر یک نظره 

آقا من جز در خونه ت ، جای دیگه نمی رم 

اونقده رضـا، رضـا، رضـا مـیـگـم، تـا بـمـیـرم 

دلا امشب سفر دارم ....چه سودائی به سر دارم 
حکایتهای پر شرر دارم....چه بزمی با تو تا سحر دارم
به پرواز آسمان عشق....چه خوش رنگین بال و پر دارم
به صحرای بیکران عشق....سفرهای پر خطر دارم
نمی ترسم از فتنه طوفان....دلی چون دریای خزردارم
به بی تابی قلب عاشق را....پیامی از شمس و قمر دارم
........................
دلا امشب سفر دارم ....چه سودائی به سر دارم
حکایتهای پر شرر دارم....چه بزمی با تو تا سحر دارم
..........................
من امشب با خدای خود مناجاتی دگر دارم
نیایشها به درگاهش ازین شور و شرر دارم
ز لطف بیکران او تشکر ها کنم اما
شکایتها به درگاهش ز سودای بشر دارم
..........................
نمی ترسم از فتنه طوفان....دلی چون دریای خزردارم
به بی تابی قلب عاشق را....پیامی از شمس و قمر دارم
............................
دلا امشب سفر دارم ....چه سودائی به سر دارم
حکایتهای پر شرر دارم....چه بزمی با تو تا سحر دارم 

یاد روزهایی که ........................

فراق

گذشتی ام ولیکن بد گذشتی       به هر سالی به من چون صدگذشتی

زعمر و زندگی سیرم نمودی       ز بس درد و بلا از حد گذشتی

همه عالم یکی مویت نیرزد         تمام مشکِ چین بویت نیرزد

سهیل آفتاب و ماه تابان          به یک نظاره‌ی رویت نیرزد

بهار آمد به صحرا و در و دشت      جوانی هم بهاری بود وبگذشت

سر قبر جوانان لاله خیزد      دمی که مهوشان آیند به گلگشت

فلک دورم نمود از وصل جانان       به دوش من نهاد این بارهجران

من دل خسته و این بار سنگین       چه سان بار فراق آرم بهپایان؟

مکن باور ز وصلت سیرم ای دوست       ویا از تو کمی دلگیرم ایدوست

ولیکن گردش و رفتار افلاک        نگردد جفت با تدبیرم ای دوست

دانلود فراق

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم.